Digitale transformatie: De kunst van de verbeelding Publicatie in MarketingTribune

Laatst was ik op de open dag van Artez, Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem. Moderne dansers vleiden zich over de grond. Prachtige pianoklanken prikkelden mijn gehoor. Een multidisciplinair team samengesteld uit artiesten van het conservatorium, de dansacademie en de theaterschool maakte de ervaring compleet.

Met enorme passie werd een show opgevoerd die mij kippenvel bezorgde, de oma die naast mij zat een traan deed rollen en mijn dochter van drie sterkte in haar gevoel dat ze danseres wil worden. De scholieren die kwamen kijken zagen zichzelf al studeren op deze hogeschool. Voor dit lonkende perspectief zijn ze bereid veel andere activiteiten aan de kant te zetten. Want wat een kunst. Wat een verbeelding.

Verbeelding zorgt voor realisatiekracht. Immers, als we het ons kunnen voorstellen, als we het kunnen dromen, dan kunnen we het ook realiseren. Maar hoeveel verbeelding hebben grote bedrijven die digitaal willen transformeren eigenlijk? Bedrijven die in willen spelen op de omnichannel wensen van hun klanten: mobiel en via de desktop, maar ook bellen en chatten. Bedrijven die snappen dat klantbehoeften morgen weer anders zijn dan vandaag. En bedrijven die hier ook daadwerkelijk snel en flexibel op in willen spelen. Transformeren tot digitaal bedrijf is vaak weerbarstig. Waarbij verbeeldingskracht uiteraard niet de enige voorwaarde is voor een succesvolle transformatie.

Verbeelding zorgt voor realisatiekracht: Als we het kunnen dromen, dan kunnen we het ook realiseren

Veel grote bedrijven werken met oude legacy systemen. Medewerkers doen al jaren hetzelfde werk. Besluitvormingsprocessen zijn lang en ondoorzichtig en zo kan ik nog wel even doorgaan. Maar we zien wel degelijk grote bedrijven die in staat zijn digitaal te transformeren. Naast verbeeldingskracht bezitten deze bedrijven een realistisch beeld van de in- en externe omgeving, tonen leiderschap en werken agile. Allereerst weten deze bedrijven wat er om hen heen gebeurt. Zij maken een doordachte inschatting van de omvang van trends. Daarbij kijken ze naar de echte klantbehoefte, technologische ontwikkelingen en concurrentie. Ze hebben een kritisch beeld van de digitale volwassenheid van de eigen organisatie en weten welke nieuwe competenties ze nodig hebben en welke ze al in huis hebben. Tijdens de verbouwing van de digitale transformatie blijft de winkel open. In deze ‘ondertussenheid’ is leiderschap nodig, want in deze fase moet het bedrijf zich klaarmaken voor de toekomst. Het bedrijf moet een goede afweging maken welke pijn ze nu pakt (en daarvoor de targets onder druk zet) om vervolgens sterker uit de strijd te komen.

Het bedrijf moet een goede afweging maken welke pijn ze nu pakt om vervolgens sterker uit de strijd te komen

Tenslotte helpt ‘agile werken’ deze bedrijven zodat ze kort aan de bal blijven bij veranderingen in de omgeving. Dus geen langlopende planningen die altijd uitlopen. Maar kort cyclisch en multidisciplinair doorvoeren van concrete verbeteringen. En last but not least dus verbeelding. Het is cruciaal dat bedrijven verbeelding in de digitale strategie stoppen. Medewerkers komen in beweging voor een droom, een hoger doel dat hen verbindt. Een droom die relevant, betekenisvol en onderscheidend is. En bovenal een droom die richting geeft. De kunst is het met elkaar ontdekken of duiden van deze droom. Er betekenis aan geven en er vervolgens de energie op richten. Geef er beeld en zelfs geluid aan, zodat je de passie kunt voelen zoals ik deze ervoer op Artez. Zodat je mensen om je heen enthousiasmeert en inspireert. Om zo een echte beweging in dit mooie en spannende tijdperk te realiseren.

Deze column verscheen eerder in editie 22 van MarketingTribune.

#digitaletransformatie